Vernieuwing

Vernieuwing is alomtegenwoordig de laatste maanden: ons land heeft met Paul Magnette een nieuwe informateur, er zijn nieuwe protestbewegingen op gang in Barcelona, Hong Kong en Libanon en zelfs bij de Rode Duivels zorgt coach Martinez voor vernieuwing met een eerste oproep voor de jonge verdediger Elias Cobbaut. De Tito2-afdeling van de lokale Chiro kan met gemak in dit rijtje worden toegevoegd. Hun volledige maand staat in het thema van de vernieuwing. Nadat ze vorige week eens proper gemaakt werden, was het deze week tijd om het lokaal eens op te knappen.

De propere pubers (alliteratie voor de stijlfigurenfans onder ons) werden deze week door hun leiding verrast toen bleek dat hun gebruikelijke lokaal op slot was aan de aanvang van de activiteit. Hoe zouden ze in godsnaam binnen geraken? Het antwoord op deze vraag zou nog niet zo simpel blijken te zijn…

Na een mysterieuze start van de activiteit verdween hun leiding voor drieënhalf uur van de aardbol. Saïne, Iben en Rémi waren niet meer. Vanaf nu liepen er drie nieuwe gezichten over de o-zo-bevreemdende binnenkoer van d’Arke. Voortaan zouden de Tito’s moeten rekenen op de tips van een tienermoeder, een oud-militair en een Nederlandse kaashandelaar. Al snel hadden de knapen dit door en begonnen ze bij het drietal opdrachtjes uit te voeren om de beloofde sleutel van hun lokaal opnieuw te bemachtigen. Het begon bij de Nederlander; daar kon een groep pientere dames aanwijzen onder welke emmers de drie benoemde kroonkurken lagen. Als beloning kreeg de kliek een vage tip die de weg naar de sleutel moest wijzen. Een groep jongens kon het goed vinden met de ex-militair. Na een teambuilding-opdracht genaamd ‘The A-Walk’ konden ook zij hun gouden tip verzilveren. Tenslotte werd bij de ongelukkige tienermoeder er een laatste tip behaald: de sleutel hing al die tijd gewoon boven de deur van d’Arke! Razendsnel stormde de equipe de trappen op naar boven om hun lokaal terug open te doen, maar wat ze daar aantroffen had niemand kunnen voorspellen…

Het vertrouwde lokaal was volledig ontruimd: het enige wat er overbleef waren de kale muren en de vaste grond. De kille ruimte werd door één enkel stuk meubilair gevuld: een massagetafel. Wat moesten ze in godsnaam doen om hun oude meubels terug te krijgen? Het antwoord werd snel duidelijk toen de kaashandelaar op de massagetafel ging liggen. Hij declareerde dat hij nood had aan ontspanning en misschien wel zou willen helpen als hij gemasseerd zou worden. Wannes werd de masseur van dienst en vijf minuten van zijn hardhandige massage volstonden om het kleine aantal woorden uit de Nederlander zijn bek te krijgen. “De meubels liggen in het lokaal hiernaast!” wist hij er nog uit te brengen na de pijnlijke massage. Het was waar! De meubels lagen al die tijd al in het Tito1-lokaal. In een mum van tijd versasten de Tito’s de meubels naar hun lokaal.

Op dat moment kwam Saïne met een geweldig idee: laten we gewoon ons lokaal vernieuwen! In de slotminuten van de onvergetelijke activiteit ging de hechte groep een laatste keer aan het werk. Iben en Rémi gingen met een aantal vrijwilligers sjorren terwijl Saïne met de overige versiering begon te maken. Het resultaat was werkelijk fantastisch. De tweede verdieping in het lokaal is nu dan nog niet af, maar de toekomst ziet er rooskleurig uit! Wie weet welke vernieuwing volgende week brengt!

Op een zondagmiddag..

Kwam ridder Jonas af naar de tito’s (in de volksmond de otit’s). Hij vertelde hen dat zij tot de orde der rode ridders horen. Op de orde rust een belangrijke taak. Het was de bedoeling dat de titos de Heilige Graal die blijkbaar verdoken zat in één van de chirolokalen naar de heilige bron brachten. Die Heilige graal is een magische beker, want wie de beker met het water van de heilige bron vult en ervan drinkt, zal eeuwig leven!

De tito’s zagen dit wel zitten. Maar plots verscheen de slechte ridder! Hij doodde Jonas, liep weg en liet een briefje na in geheimschrift. De tito’s konden snel het geheimschrift ontcijferen en begonnen meteen aan de zoektocht naar de Heilige graal! Gelukkig kon Jonas de dode ridder hen een beetje helpen (want zijn geest was nog aanwezig) echter moest elke groep wel een dode ridder meezeulen.

Vervolgens zetten ze hun tocht voort tot aan de kerk. Daar kregen ze een tweede raadsel. Er lagen een heleboel letters en cijfers op de grond. Met deze gegevens vonden (de meeste) een adres en wachtwoord. De koplopers van de tocht waren de stoere mannelijke ridders van team Jonas! Zij geraakten al snel bij het adres toen plots een postduif verscheen met een nieuw plannetje die ze moesten volgen…. richting Merlijn de Tovenaar!

…

Na een helse tocht zagen de tito’s bijna de heilige bron. Echter voor ze die konden bereiken moesten ze een mijnenveld betreden. Dit bleek moeilijker dan verwacht! Slechts na enkele pogingen en een handje vol teamwerk vonden ze het juiste pad.

Eenmaal aangekomen aan de Heilige bron ademde Jonas zijn laatste adem uit. Hij kon nog net vertellen dat enkel en alleen de sterkste ridder van het land de Heilige graal mocht plaatsen op zijn ster. Dit was de allerlaatste opdracht: de overkant bereiken zonder aangeraakt te worden van één van de leiding! Dit bracht ons tot schitterende taferelen! En vooral tot een waardige winnaar, proficiat Amber!

Benieuwd hoe ze dit allemaal voor elkaar hebben gebracht?